Wat is de aanvulling van MES op ERP?

Wat is de aanvulling van MES op ERP?

Van centrale planning naar gedetailleerde productie-uitvoering

ERP vormt voor veel organisaties de basis voor supply chain planning, productieplanning en de aansturing van productieorders. SAP is daarbij voor veel organisaties het centrale ERP-platform.

Maar productie stopt niet bij een productieorder. Op de werkvloer vinden continu activiteiten en beslissingen plaats die dichter op de daadwerkelijke uitvoering zitten. Denk aan gedetailleerde machineplanning, productie-registratie en het direct reageren op verstoringen.

De vraag is daarom niet alleen wat ERP kan, maar vooral welke aanvulling MES biedt op de bestaande ERP-functionaliteit.

Van planning naar uitvoering

ERP en MES hebben ieder een eigen rol in het productieproces.

ERP richt zich bijvoorbeeld op:

• Supply chain planning en productieplanning
• Materiaal- en capaciteitsbeschikbaarheid
• Productieorders en geplande uitvoering
• Planning op korte en middellange termijn
• De samenhang tussen productie, voorraad en leveringen

MES voegt bijvoorbeeld toe:

• Zeer gedetailleerde machine- en lijnplanning
• Dispatching en sequencing op de werkvloer
• Registratie van productie, verbruik en procesinformatie
• Integratie met machines en productielijnen
• Real-time inzicht en directe bijsturing

De meerwaarde van MES zit daarmee vooral in het detailniveau van planning en uitvoering. Waar ERP bijvoorbeeld op productielijn- of tankparkniveau plant, kan MES de planning verfijnen naar individuele machines, tanks of andere productiemiddelen.

Wanneer voegt MES daadwerkelijk waarde toe?

Niet iedere productieomgeving heeft een MES nodig. Wanneer ERP de benodigde planning, registratie en uitvoering voldoende ondersteunt, voegt een extra systeem niet automatisch waarde toe.

Een belangrijke overweging is welk detailniveau op welke termijn nodig is. Is gedetailleerde planning al op middellange termijn nodig, dan kan het logisch zijn om deze planning in ERP op te nemen. Is dit detail pas vlak voor of tijdens de productie relevant, dan kan MES deze verantwoordelijkheid overnemen.

Zo kan ERP bijvoorbeeld op langere termijn op productielijn- of tankparkniveau plannen, terwijl MES de planning dichter op de uitvoering verfijnt naar individuele machines of tanks.

Het gaat daarbij niet alleen om wat technisch mogelijk is, maar vooral om welk detailniveau en welke beslissingen de organisatie op welk moment nodig heeft.

De juiste verdeling per situatie

Er is daarom geen standaardantwoord op de vraag welke functionaliteit in ERP en welke in MES thuishoort. De optimale verdeling hangt af van de processen, productietechnologie, planningscomplexiteit en de snelheid waarmee de productie moet kunnen reageren.

Koppelaere brengt deze factoren in samenhang in kaart en adviseert per situatie welke verantwoordelijkheden het beste bij ERP, MES of de interactie tussen beide kunnen worden belegd.

Zo ontstaat een architectuur waarin MES geen extra systeem is omdat het kan, maar een gerichte aanvulling op ERP wanneer de productieomgeving daarom vraagt.

Een duidelijke grens voorkomt dubbele complexiteit

Een goede ERP-MES-architectuur begint niet bij de functionaliteiten van een systeem, maar bij de beslissingen die in de organisatie genomen moeten worden.

Welke beslissingen horen bij supply chain planning? Welke bij productieplanning? Welke beslissingen moeten op de werkvloer direct kunnen worden genomen? En welke verstoringen moeten terug naar de centrale planning?

Door deze verantwoordelijkheden expliciet te maken, ontstaat een architectuur waarin ERP en MES ieder doen waar ze het beste in zijn.

Niet meer functionaliteit in ERP of MES, maar de juiste functionaliteit op de juiste plek.